KOTOWICZ.pl
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
KOTOWICZ.pl
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
Home Kalendarz

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną…

KK Dodane przez KK
15/11/2025
w Kalendarz
0
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
Udostępnij na FacebookUdostępnij na Twitter

Nauczał, słuchał i niósł w sercu każdego człowieka i wszystkie powierzane Mu sprawy. Przez ponad 51 lat kapłan modlitwy, skupienia i ofiarności – sługa Chrystusa przed ołtarzem i świadek Pana wśród ludzi. Przez prawie 30 lat duszpasterz Ząbkowic Śląskich oddany bezgranicznie dobru wspólnemu. Ksiądz Bogdan Wolniewicz…

 

Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego…

Jeśli ksiądz katolicki może być w jakiś sposób identyfikowany wśród innych ludzi, jeśli ma doświadczać swojej kapłańskiej tożsamości w Kościele i jeśli ma stawać się pośrednikiem pomiędzy Chrystusem a człowiekiem, to nie może się to wszystko dziać bez dotknięcia łaską powołania.

Jakkolwiek – po tym niepodlegającym miarom czasu i przestrzeni momencie, jakim jest wezwanie Pana Boga wobec człowieka, aby stawał się ofiarnikiem i świadkiem – potoczą się jego dni, pozostaje wybranym do szczególnej misji. Spotkanie się z tak wybraną osobą uzmysławia skalę i moc tajemnic, które z chwilą przyjęcia sakramentu święceń stają niezacieralnym znamieniem kapłaństwa. Jest też niewyobrażalnie cennym darem.

 

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię…

Jestem, wraz z moją Rodziną, jednym z tych – śmiało rzec można – tysięcy ludzi, którzy spotkali Księdza Bogdana na drodze życia. Od 1988 roku, gdy się poznaliśmy, do 2025 roku, w którym widzieliśmy się i rozmawialiśmy po raz ostatni, Ksiądz Bogdan przepowiadał Ewangelię słowem i czynem w niepowtarzalny sposób. Godził łagodność ze stanowczością, subtelność z wyrazistością i wrażliwość z dobitnością. Mogę z dużą dozą pewności zakładać, że jest wielu ludzi, którzy na swój sposób i przez pryzmat własnych doświadczeń mogą dać świadectwo o Księdzu Bogdanie.

Wspólnym mianownikiem każdej opowieści będzie zapewne to, że zawsze była to relacja bezpośrednia – jakby Ksiądz Bogdan był kimś osobiście bliskim, komu można zaufać, komu można się wyżalić, kogo można prosić o pomoc czy poradę i kto jest skupiony na drugim człowieku. Gdy po 29 latach posługi duszpasterskiej w Ząbkowicach Śląskich (pełnionej z księdzem Janem Sroką) w 2017 roku opuszczał Parafię pw. św. Jadwigi, mogliśmy nie przeczuwać, że to była swego rodzaju „epoka” w życiu naszej społeczności lokalnej. Warto spojrzeć na karty kroniki parafialnej z lat 1988 – 2016, aby przywrócić pamięci nieprzebraną liczbę działań i wydarzeń. Można spojrzeć na zapis ostatniego dnia posługi w Ząbkowicach Śląskich, by odnaleźć siebie w nieskończonej ilości więzi wykreowanych w tamtych latach i pomnożonego dobra, które trwa.

 

Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę…

W 2023 roku obaj księża wspólnie odwiedzili Parafię pw. św. Jadwigi i zdałem sobie sprawę, że Pan Bóg jest dla nas dobry w Ząbkowicach Śląskich. Ksiądz Bogdan mówił wtedy o zmaganiach z przeciwnościami. Jego jak zawsze subtelny i ciepły głos – tak wpisany w pamięć – był jakby inny, bo przedzierał się zapewne nie tylko przez las wspomnień, ale też deszcz emocji. Gdy dotknął wątku obaw sprzed lat, że prezbiterium kościoła parafialnego „odpływa” wraz ze skarpą od nawy świątyni, poczułem wewnętrzny dreszcz. Z jednej strony bardzo konkretna i trafiająca do umysłów narracja, za nią przesłanie o duchowej wymowie. To także chodziło o Kościół w wymiarze Ludu Bożego, wspólnoty wiary.

 

Namaszczasz mi głowę olejkiem; mój kielich jest przeobfity…

Cokolwiek mówić o społecznej aktywności Księdza Bogdana, o niespożytej energii, jaką angażował w „sklejenie” zabytkowej ząbkowickiej świątyni pod względem budowlanym i estetycznym, o niekończącym się entuzjazmie w kreowaniu wspólnoty wokół zadań charytatywnych, pomysłów integrujących mieszkańców miasta, to niezmiennie duchowość chrześcijańska była charyzmatem Księdza Bogdana. Sprawowanie sakramentów, celebrowanie Mszy św. i nabożeństw stanowiło absolutne centrum kapłańskiej posługi.

 

Zamieszkam w domu Pańskim po najdłuższe czasy…

Jeśli nawet ktoś nie pamiętałby staranności, z jaką celebrował liturgię i troski o piękno przestrzeni sakralnej, gdyby nawet nie dość pamiętać starannie przygotowane homilie i katechezy, jakie wygłaszał z anielskim spokojem, to wystarczy spojrzeć na zdjęcia, jakie zachowały się mimo upływu czasu. Nie trzeba ich podpisywać datami czy oznaczać miejsc, bo widzimy na nich Księdza Bogdana zawsze między ludźmi, ale przede wszystkim spotkamy siebie i naszych bliskich i znajomych.

Ksiądz Bogdan jest widoczny jako szafarz Słowa Bożego i jako ten, który sprawuje Przenajświętszą Ofiarę. Był in persona Christi (w osobie Chrystusa). Uobecniał Chrystusa, gdy wypowiadał słowa: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje” i „Bierzcie i pijcie, to jest Krew moja”, aby włączyć się w przebłaganie za grzechy świata i przybliżyć zbawienie każdemu człowiekowi. Udzielając Komunii Świętej, był niejako niesiony oddechem Pana.

 

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną…

Panu Bogu niech będzie chwała za dar kapłaństwa, którym obdarzył Księdza Bogdana. Panu Bogu niech będą dzięki za darowany nam w Kościele czas, w którym Ksiądz Bogdan stał się naszym pośrednikiem i przewodnikiem. Niech Pan Bóg będzie pochwalony w Swoim miłosierdziu, aby Ksiądz Bogdan otrzymał wieczną nagrodę nieba.

Ksiądz Bogdan Wolniewicz odszedł do Pana opatrzony świętymi sakramentami. Wieczne odpoczywanie racz Mu dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj Mu świeci.  Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.  Amen!

 

















Psalm. Dawidowy.

Pan jest moim pasterzem,

nie brak mi niczego.

Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć:

orzeźwia moją duszę.

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach

przez wzgląd na swoje imię.

Chociażbym chodził ciemną doliną,

zła się nie ulęknę,

bo Ty jesteś ze mną.

Twój kij i Twoja laska

są tym, co mnie pociesza.

Stół dla mnie zastawiasz

wobec mych przeciwników;

namaszczasz mi głowę olejkiem;

mój kielich jest przeobfity.

Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną

przez wszystkie dni mego życia

i zamieszkam w domu Pańskim

po najdłuższe czasy.

 

 

Tagi: społecznośćsynodwiara

Podobne Posty

Kalendarz

Muzeum, w którym historia wpływa na przyszłość

09/10/2026
Opuścić zgiełk
Kalendarz

Opuścić zgiełk

23/07/2026
Len kwitnie krótko
Kalendarz

Len kwitnie krótko

11/07/2026
Następny artykuł
Zbyt dużo za szybko bez przerwy

Zbyt dużo, za szybko, bez przerwy, więc coraz mniej rozumiemy

Potrzebujemy jasnej przyszłości

Potrzebujemy jasnej przyszłości

Nieprzewidywalność

Nieprzewidywalność

Social Media

Polecane

Miłość ciał_niebieskich

9 lat temu

Emotikony pamięci

9 lat temu

Milczenie nie jest złotem

8 lat temu
Obok wolności i szczęścia… jest miłość [VIDEO]

Obok wolności i szczęścia… jest miłość [VIDEO]

4 lata temu

Instagram

Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gd Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gdy wychodzisz, na wyciągnięcie rąk są (odtworzone) insygnia koronacyjne Polski. Uświadamiasz sobie wszystkie wady demokracji i przypominasz sobie, że Polska była wielka, gdy była królestwem. Zasługuje na przemyślenie…
#Polska #królestwo #monarchia #ojczyzna #arystokracja
Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, t Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości ani prawa do przyszłości.
(Józef Piłsudski)
#rzeczpospolitapolska #Polska #niepodległa #wolna #ojczyzna
12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy 12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy, refleksje, plany. To była niedziela dla dzieła we wspólnocie i doświadczenie wspólnoty dzieła. 
#paxchristi #grupamedialnalogos #diecezjaświdnicka #mediakatolickie #kościół
Rano… Południe… Wieczór… Początek… Dro Rano… Południe… Wieczór… 
Początek… Droga… Cel… 
Plan… Rzeczywistość… Horyzont… 

#niebo #dzień #noc #deogratias
Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po li Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po linii czasu nieustannie przed siebie - ku celowi, o którym wciąż mało wiem(y), którego magnetyzm uznaję(emy) wiarą. Może dlatego coraz szybciej i tam, dokąd prowadzą drogi wytyczone przez innych (J 21,18)
#drogi #podróżowanie #wiedza #wiara #cel
Mobilność jest synonimem aktywności człowieka Mobilność jest synonimem aktywności człowieka w XXI wieku, podczas gdy kiedyś mówiło się, że „podróże kształcą”, dzisiaj są codziennością docierania od punktu do punku i z powrotem, przez co z oczu tracimy zbyt często prawdę, że w drodze jesteśmy nieustannie i jest to droga ku wieczności. 
#homosapiens #homoviator #homofidelis #homocredens

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

Tematy

#miasto2_0 2061 ANEKS biznes Bliżej Słowa dialog kobieta kultura media patriotyzm polityka refleksje rodzina rozwój społeczność synod w drodze wiara wieś
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki

Popularne

I Bóg I honor I Ojczyzna
Zapiski

I Bóg. I honor. I Ojczyzna.

Dodane przez KK
11/11/2026
0

Jeśli komuś wydaje się, że zaburzanie pamięci lub wykoślawianie percepcji świata stwarza przesłankę do tworzenia radykalnie innego...

Czy unikniemy dnia

Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło?

10/11/2026
Różne dźwięki jedna melodia

Różne dźwięki, jedna melodia

06/11/2026
Sowiecka hydra

Sowiecka hydra

04/11/2026
Dies irae

Dies irae

02/11/2026

Ostatnie wpisy

  • I Bóg. I honor. I Ojczyzna. 11/11/2026
  • Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło? 10/11/2026
  • Różne dźwięki, jedna melodia 06/11/2026

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.

Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.