KOTOWICZ.pl
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
KOTOWICZ.pl
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
Home Zapiski

Światło świata i świat światła

KK Dodane przez KK
20/07/2024
w Zapiski
0
Światło świata i świat światła
Udostępnij na FacebookUdostępnij na Twitter

Wszedłem do katedry. Było jeszcze kilka minut do Mszy świętej.  Panowała charakterystyczna dla takich momentów mieszanka nabożnej ciszy i szmeru zajmowania miejsc. Zwykły dzień w tygodniu, zatem przybywający do świątyni znaleźli się tu zapewne bardziej z wewnętrznej potrzeby niż dla spełnienia powinności.

 

Zwykło się bowiem traktować obecność na niedzielnej czy świątecznej Mszy świętej jako wymóg trzeciego nakazu Dekalogu i drugiego przykazania kościelnego. Słusznie zresztą, że mamy te przepisy, bo kto wie, co człowiekowi przyszłoby na myśl, gdyby miał sam sobie regulować ramy religijności. Do świątyni przychodzi się, bo to miejsce święte. To także przestrzeń wyłączona w pewnym przynajmniej stopniu z potoku bieżącego życia. Cokolwiek się bowiem dzieje „w świecie”, to w kościele o określonej porze jest nabożeństwo, cały czas pali się wieczna lampka sygnalizująca wchodzącym, że gdzie jak gdzie, ale tutaj nigdy nie są sami.

Ta właśnie wiadomość i świadomość z niej wynikająca, przenikają człowieka. To jest wiadomość niezmiennie głoszona przez Kościół. I to jest świadomość ulegająca przemianom pokoleniowym i indywidualnym. Nawet mijając gmach wielkiej katedry czy małej kapliczki ludzie wiedzą, że to jest miejsce inne od innych. Katolik czy ateista, widząc bryłę świątyni i słysząc dzwony kościelne, zdają sobie sprawę, że mają do czynienia z rzeczywistością wiary. Dla obu to jest inne doświadczenie, ale obiektywnie ono jest.

 

Zaczęła się Msza święta. Ksiądz przy ołtarzu celebrując liturgię włączał się słowami i gestami w ofiarę Jezusa Chrystusa. Patrząc na sprawowaną Eucharystię i słuchając jej znajdowałem się w promieniowaniu duchowej energii sprowadzanej mocą sakramentu kapłaństwa. Przed duchownym na ołtarzu znajdował się krzyż, a więc wierni i ksiądz, byliśmy zwróceni ku Panu.

 

Przemiana chleba w Ciało i wina w Krew Jezusa Chrystusa powoduje, że Msza święta nieskończenie wyrywa człowieka i jego świat z okowów skończoności. Nie jestem gdziekolwiek…, nie jestem na jakimś spotkaniu…, nie koncentruję się na kimkolwiek innym… niż Jezus. To właściwie jedyny powód, dla którego wkraczam w przestrzeń sacrum. Nic i nikt inny nie motywuje mnie, abym na kolanach wpatrywał się w ołtarz. Gdyby to miało być coś innego niż żywa obecność Jezusa, wówczas racje przemawiające za tym, by w tym uczestniczyć stałyby się szczątkiem obecnej inspiracji do przyjścia na Mszę świętą.

Wszystko inne w Kościele jest drugim, trzecim i kolejnymi krokami, po tym pierwszym, jaki katolik czyni klęcząc i milcząc z uwielbienia przez naprawdę obecnym i ofiarującym się Jezusem! Targają mną sprzeczne myśli i uczucia, gdy zdaję sobie sprawę, że nie potrafię do tego przekonać ludzi obojętnych, a jeszcze bardziej niechętnych wierze. Odczuwam wewnętrzną rozpacz i żałuję, gdy sam nie dość głęboko uznaję owoce Przeistoczenia. Gdy zdaję sobie sprawę ilu ludzi ignoruje tę prawdę lub czyni z niej przedmiot antykultu, jestem rozdarty nie mniej. Wierzę, że zbawcza moc ofiary Jezusa obejmuje każdego człowieka, ale dotknąć może tylko za ludzkim przyzwoleniem.

 

Po błogosławieństwie i rozesłaniu coś więcej, niż tylko świece na ołtarzu i światła, jakby przygasły wokół. Znów zapanował typowy szmerek wbijający się w ciszę modlitwy po Mszy świętej. Jakieś kobiety poprawiały kwiaty na ołtarzu w jednej z bocznych kaplic. Ktoś inny starał się wyciszyć brzęczący nagle telefon komórkowy. Pobrzmiewał pęk kluczy z zakrystii. Przez witraże za ołtarzem głównym i przeciwległymi do niego za instrumentarium organowym przebijało się mocno światło świata zewnętrznego.

 


Może to było nie tylko światło świata? Nie raziło, ale rozjaśniało półmrok. Wskazywało na właściwy kierunek, ale nie porażało wzroku. Trzeba było znaleźć się w świątyni, by dostrzec owo światło i mieć szansę uzmysłowić sobie jego milczącą… wymowę. Katolik, wchodząc do kościoła, za nic otrzymuje tak wiele!

Przyglądałem się ostatnio relacjom z Kongresu Eucharystycznego w Stanach Zjednoczonych. To pierwsze od ponad 80 lat takie zgromadzenie katolików z całego państwa uchodzącego obecnie za jedną ze światowych ostoi katolicyzmu. Jutro kongres w Indianapolis kończy się, ale kilka dni wielkiego spotkania poprzedzonych było 2-letnim czasem nazwanym Narodowym Ożywieniem Eucharystycznym. Tuż przed rozpoczęciem wydarzenia przez USA przemierzały cztery wielkie pielgrzymki, na czele których przez miasta i miasteczka przemieszczał się sam Jezus Chrystus niesiony w monstrancji. Amerykańscy biskupi uznali, że duchowa odnowa ich kraju, ich narodu może się dokonać tylko przez wzmożenie pobożności eucharystycznej. W czasie obrad ktoś określił Ofiarę Eucharystyczną jako „największą historię miłosną świata” i chociaż pobrzmiewa tu amerykańska popkultura, to przez język łaciński śpiewów (filmiki z sieci do obejrzenia poniżej) przebija się niezmiennie żywa wiara. Jezus Chrystus jest obecny w Kościele poprzez Ciało i Krew ofiarowane za zbawienie każdego człowieka i całego świata.

 

Wszedłem kilka dni później do jednego z kościołów, gdzie od 1946 roku trwa nieustająca Adoracja Najświętszego Sakramentu. Mogąc w ciszy wpatrywać się w Hostię – wielbiąc tak obecnego Pana – sam siebie pytałem kto kocha bardziej? Świat bez światła nie będzie istniał! Kto naszemu światu daje światło bardziej? Jak to opowiedzieć innym… „Patrzmy na Jezusa”. 

 

https://kotowicz.pl/wp-content/uploads/2024/07/Swiatlo-swiata-i-swiat-swiatla_1.mp4
https://kotowicz.pl/wp-content/uploads/2024/07/Swiatlo-swiata-i-swiat-swiatla_2.mp4
https://kotowicz.pl/wp-content/uploads/2024/07/Swiatlo-swiata-i-swiat-swiatla_3.mp4
https://kotowicz.pl/wp-content/uploads/2024/07/Swiatlo-swiata-i-swiat-swiatla_4.mp4
Tagi: synodwiara

Podobne Posty

I Bóg I honor I Ojczyzna
Zapiski

I Bóg. I honor. I Ojczyzna.

11/11/2026
Dies irae
Zapiski

Dies irae

02/11/2026
Koniec historii czy historia bez końca
Zapiski

Koniec historii czy historia bez końca?

07/10/2026
Następny artykuł
Przylgnąć

Przylgnąć…

Splątani

Splątani

Świat bez nieba

„Świat bez nieba…” – toniemy w bagnie nowej rewolucji?

Social Media

Polecane

„Ty to masz szczęście…”

„Ty to masz szczęście…”

2 lata temu
Żyjemy w dyktaturze pozorów

Żyjemy w dyktaturze pozorów – wolność jest osobistym wyborem

3 lata temu
Ślepa zgoda na niszczenie osoby w człowieku

„Ślepa zgoda na niszczenie osoby w człowieku” – nie ma czasu na rozejm

3 lata temu
Ostatni punkt ogłoszeń parafialnych

Ostatni punkt ogłoszeń parafialnych

7 miesięcy temu

Instagram

Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gd Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gdy wychodzisz, na wyciągnięcie rąk są (odtworzone) insygnia koronacyjne Polski. Uświadamiasz sobie wszystkie wady demokracji i przypominasz sobie, że Polska była wielka, gdy była królestwem. Zasługuje na przemyślenie…
#Polska #królestwo #monarchia #ojczyzna #arystokracja
Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, t Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości ani prawa do przyszłości.
(Józef Piłsudski)
#rzeczpospolitapolska #Polska #niepodległa #wolna #ojczyzna
12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy 12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy, refleksje, plany. To była niedziela dla dzieła we wspólnocie i doświadczenie wspólnoty dzieła. 
#paxchristi #grupamedialnalogos #diecezjaświdnicka #mediakatolickie #kościół
Rano… Południe… Wieczór… Początek… Dro Rano… Południe… Wieczór… 
Początek… Droga… Cel… 
Plan… Rzeczywistość… Horyzont… 

#niebo #dzień #noc #deogratias
Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po li Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po linii czasu nieustannie przed siebie - ku celowi, o którym wciąż mało wiem(y), którego magnetyzm uznaję(emy) wiarą. Może dlatego coraz szybciej i tam, dokąd prowadzą drogi wytyczone przez innych (J 21,18)
#drogi #podróżowanie #wiedza #wiara #cel
Mobilność jest synonimem aktywności człowieka Mobilność jest synonimem aktywności człowieka w XXI wieku, podczas gdy kiedyś mówiło się, że „podróże kształcą”, dzisiaj są codziennością docierania od punktu do punku i z powrotem, przez co z oczu tracimy zbyt często prawdę, że w drodze jesteśmy nieustannie i jest to droga ku wieczności. 
#homosapiens #homoviator #homofidelis #homocredens

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

Tematy

#miasto2_0 2061 ANEKS biznes Bliżej Słowa dialog kobieta kultura media patriotyzm polityka refleksje rodzina rozwój społeczność synod w drodze wiara wieś
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki

Popularne

I Bóg I honor I Ojczyzna
Zapiski

I Bóg. I honor. I Ojczyzna.

Dodane przez KK
11/11/2026
0

Jeśli komuś wydaje się, że zaburzanie pamięci lub wykoślawianie percepcji świata stwarza przesłankę do tworzenia radykalnie innego...

Czy unikniemy dnia

Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło?

10/11/2026
Różne dźwięki jedna melodia

Różne dźwięki, jedna melodia

06/11/2026
Sowiecka hydra

Sowiecka hydra

04/11/2026
Dies irae

Dies irae

02/11/2026

Ostatnie wpisy

  • I Bóg. I honor. I Ojczyzna. 11/11/2026
  • Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło? 10/11/2026
  • Różne dźwięki, jedna melodia 06/11/2026

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.

Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.