KOTOWICZ.pl
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
KOTOWICZ.pl
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
Home Zapiski

Barbaria

admin Dodane przez admin
02/06/2017
w Zapiski
0
Pamiętać to za mało
Udostępnij na FacebookUdostępnij na Twitter

Krew mrozi się w żyłach i gotuje na przemian. Łzy same pojawiają się w oczach i zaraz wysychają. Gardło krzyczy i zamiera jednocześnie. Wraca wszystko to, co miało nie wrócić, a co było przeczuwane.

Barbaria – to słowo oddaje w jakimś stopniu to, co można powiedzieć o losie ciał ofiar Tragedii Smoleńskiej. Sprawcy barbarzyństwa, jakim było bezczeszczenie zwłok czy ich szczątków wydobytych z rosyjskiej ziemi wiedzą doskonale, że sponiewierali materię ludzkiego ciała, by podeptać cześć należną ludziom. Rosjanie potraktowali ciała Polaków zgodnie z tym, co myślą o nas. Mimo szacunku, jaki żywię dla bogactwa i duchowości kultury rosyjskiej, nie umiem odnaleźć jej wspólnego mianownika z dzikością i destrukcyjnością rosyjskości. Nie od dzisiaj, nie od 2010 roku, nie od 1940 roku i nie od szeregu wcześniejszych cezur historycznych Polacy wiedzą z własnego doświadczenia, iż Rosja to imperium, że Rosjanie chcą zawładnąć wszystkim, co ich otacza i zatrzymują się tylko tam, gdzie napotkają silniejszych od siebie. W 1610 roku i w 1920 roku napotkali nie tylko skuteczny opór, ale i ofensywę Polaków. Obie daty są dla rosyjskich politologów ością w gardle, a dla rosyjskich polityków przyczyną resentymentu. W 1940 roku Stalin, a w 2010 r. Putin podejmowali decyzje wobec Polski i jej elit mając świadomość historycznych kompleksów.

Katastrofa smoleńska, o której okolicznościach „przed” i „po” nie można powiedzieć, iż zostały wyjaśnione, i o której przebiegu można mówić w kategoriach splotu złych okoliczności włącznie z poziomem zaplanowanych działań czy też zaniechań, wyryła w historii relacji Polska – Rosja ślad nie do zatarcia. Ślad, który analogicznie ze ludobójstwem katyńskim, będzie ciążyć na myślach, uczuciach, sumieniach i wszelkich innych płaszczyznach odniesień pomiędzy Polakami a Rosjanami ciążyć tak długo, aż nie nastąpi pełne odsłonięcie prawdy. Prawdy nie negocjuje się. Do prawdy dochodzi się lub się od niej odwraca.

Drogi do prawdy zamieniają się w głębokie rowy, gdy dowiadujemy się od kilku dni, że zwłoki ofiar były bezczeszczone. Skojarzenia ze sposobem traktowania przez Rosjan ciał zamordowanych w 1940 roku Polaków narzucają się same. To, jak Rosjanie i posłuszni im aparatczycy poniewierali polskimi patriotami po rzekomym wyzwoleniu Polski było nie mniej okrutne i wiemy o tym dzięki żmudnej pracy Instytutu Pamięci Narodowej z prof. Krzysztofem Szwagrzykiem na czele. Odzywa się jakaś atawistyczna dzikość, niemieszcząca się w ludzkich kategoriach natura, która dopuszcza nie tylko do zabijania niewinnych, do eliminowania inaczej myślących wszelkimi dostępnymi metodami, do dręczenia zabijaniem skazanych na śmierć i świadków egzekucji. Dopuszcza także do wyżywania się na zwłokach, a nawet ich szczątkach. Trudno jest znaleźć w normalnej polszczyźnie słowa opisujące to, co niektórzy określają jako zezwierzęcenie. Taki właśnie los spotkał zwłoki ofiar Tragedii Smoleńskiej. Nie miejsce tu na opisy, jakich nie brakuje w mediach.

Jak, w takim kontekście, odbierać wypowiedzi prominentnych osobistości, osób wpływowych, które bagatelizują to okrucieństwo? W jaki sposób reagować na głosy, we własnym otoczeniu, wręcz wyśmiewające czy drwiące z ujawnianych faktów? Czy w ogóle jest sens polemizowania z ludźmi, dla których oczekiwanie szacunku wobec zmarłych i oczekiwanie uszanowania uczuć ich rodzin stanowi pretekst do szyderstw? W przedwojennym kodeksie honorowym zapisana była zasada, że nie należy nigdy „na zniewagę reagować zniewagą”. W Nowym Testamencie powiedziano „zło dobrem zwyciężaj”. Jedno i drugie sformułowanie nie zabrania nazywać zła złem, a zniewagi zniewagą i nie zabrania domagania się prawdy.

FOT: BBC
Tagi: refleksje

Podobne Posty

I Bóg I honor I Ojczyzna
Zapiski

I Bóg. I honor. I Ojczyzna.

11/11/2026
Dies irae
Zapiski

Dies irae

02/11/2026
Koniec historii czy historia bez końca
Zapiski

Koniec historii czy historia bez końca?

07/10/2026
Następny artykuł

Ile razy…?

Oaza czy grajdołek

Sami_swoi_zm

Social Media

Polecane

Stary siennik

9 lat temu

Natalia

13 lat temu
Zbyt dużo za szybko bez przerwy

Zbyt dużo, za szybko, bez przerwy, więc coraz mniej rozumiemy

12 miesięcy temu
Pozytyw i negatyw

Pozytyw i negatyw

2 lata temu

Instagram

Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gd Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gdy wychodzisz, na wyciągnięcie rąk są (odtworzone) insygnia koronacyjne Polski. Uświadamiasz sobie wszystkie wady demokracji i przypominasz sobie, że Polska była wielka, gdy była królestwem. Zasługuje na przemyślenie…
#Polska #królestwo #monarchia #ojczyzna #arystokracja
Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, t Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości ani prawa do przyszłości.
(Józef Piłsudski)
#rzeczpospolitapolska #Polska #niepodległa #wolna #ojczyzna
12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy 12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy, refleksje, plany. To była niedziela dla dzieła we wspólnocie i doświadczenie wspólnoty dzieła. 
#paxchristi #grupamedialnalogos #diecezjaświdnicka #mediakatolickie #kościół
Rano… Południe… Wieczór… Początek… Dro Rano… Południe… Wieczór… 
Początek… Droga… Cel… 
Plan… Rzeczywistość… Horyzont… 

#niebo #dzień #noc #deogratias
Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po li Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po linii czasu nieustannie przed siebie - ku celowi, o którym wciąż mało wiem(y), którego magnetyzm uznaję(emy) wiarą. Może dlatego coraz szybciej i tam, dokąd prowadzą drogi wytyczone przez innych (J 21,18)
#drogi #podróżowanie #wiedza #wiara #cel
Mobilność jest synonimem aktywności człowieka Mobilność jest synonimem aktywności człowieka w XXI wieku, podczas gdy kiedyś mówiło się, że „podróże kształcą”, dzisiaj są codziennością docierania od punktu do punku i z powrotem, przez co z oczu tracimy zbyt często prawdę, że w drodze jesteśmy nieustannie i jest to droga ku wieczności. 
#homosapiens #homoviator #homofidelis #homocredens

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

Tematy

#miasto2_0 2061 ANEKS biznes Bliżej Słowa dialog kobieta kultura media patriotyzm polityka refleksje rodzina rozwój społeczność synod w drodze wiara wieś
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki

Popularne

I Bóg I honor I Ojczyzna
Zapiski

I Bóg. I honor. I Ojczyzna.

Dodane przez KK
11/11/2026
0

Jeśli komuś wydaje się, że zaburzanie pamięci lub wykoślawianie percepcji świata stwarza przesłankę do tworzenia radykalnie innego...

Czy unikniemy dnia

Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło?

10/11/2026
Różne dźwięki jedna melodia

Różne dźwięki, jedna melodia

06/11/2026
Sowiecka hydra

Sowiecka hydra

04/11/2026
Dies irae

Dies irae

02/11/2026

Ostatnie wpisy

  • I Bóg. I honor. I Ojczyzna. 11/11/2026
  • Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło? 10/11/2026
  • Różne dźwięki, jedna melodia 06/11/2026

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.

Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.