Pomiędzy godzinami 18:18 a 21:37 może się zmieści 27 lat?
W poniedziałek 16 października 1978 roku, kilkanaście, może kilkadziesiąt minut przed godziną 18:18, gdy ukazał się biały dym nad Kaplicą Sykstyńską, ksiądz kardynał Karol Wojtyła poznał wynik konklawe. Dotychczasowy metropolita krakowski został biskupem Rzymu i przyjął imię Jan Paweł II. Chwilę potem świat zobaczył papieża w logii Bazyliki św. Piotra. Potem widział Go cały świat dzięki podróżom apostolskim i poprzez media. Stał się niekwestionowaną globalną osobą numer jeden. Absolutnie wyjątkowa biografia, intelekt i kultura, witalność, zdolność słuchania i umiejętność posługiwania się słowem (w wielu językach), wyrazistość i prostolinijność – można bez końca wymieniać cechy człowieka, który został papieżem i papieża, który nie przestał być człowiekiem. Przeszedł do wieczności o godz. 21:37 w sobotę 2 kwietnia 2005 roku.
Przymiotem definiującym Karola Wojtyłę – Jana Pawła II, o którym nie sposób i nie wolno nie wspomnieć jest wiara! Wiara wyrażająca się w przylgnięciu do Jezusa, w więzi z Kościołem, w zatroskaniu o bliźnich i wreszcie w pełnym oddaniu się woli Pana na każdym etapie życia. Czytanie życiorysów Ojca Świętego jest zawsze odkrywaniem nieznanych lub powszechnie znanych faktów. Tym, co ją spaja i co czyni curriculum vitae papieża z Polski biografią świętego, jest właśnie przemożna i wszechobejmująca wiara. Wiara, od której zaczyna się nadzieja, z którą sięga się po miłość. Bez tej nitki cała tkanina zdarzeń i procesów, których uczestniczył lub które poruszał Jan Paweł II nie byłaby tak odporna jak płótno żaglowe, tak przyjazna jak materia lniana i tak subtelna niczym jedwab.
Święty Janie Pawle II – módl się za nami! Módl się o wiarę dla nas!
