Nie sposób policzyć wizerunków Matki Bożej, ku jakim zwracają wzrok i serca katolicy na całym świecie. Nawet w Polsce jest ich tak wiele, że trudno wskazać liczbę i określenia, przez które kierujemy modlitwy. Jest jednak jedno oblicze Maryi sprawiające, że gdziekolwiek je widzimy, odnajdujemy przestrzeń tożsamą dla każdego kto wierzy, ale również dla tych, którym wiara jawi się jako wyzwanie. Ikona Jasnogórska jest przesłaniem zakotwiczonym w każdej polskiej duszy.
Matka Boża z Częstochowy, Czarna Madonna, Królowa Polski, Hetmanka Narodu Polskiego, Pani Jasnogórska – to najczęściej powtarzane wezwania powtarzane przez pielgrzymów przybywających do częstochowskiego klasztoru paulinów, nazywanego niekiedy Jasną Górą Zwycięstwa. W ciszy serc, a czasem w zgiełku umysłu lub poranionych emocji, obecni w Kaplicy Cudownego Obrazu czy też kierujący się duchowo ku niej, wypowiadają w głośnych modlitwach, innym razem szeptem lub bezdźwięcznie sobie tylko znane wezwania. Oddają nimi wszystko to, z czym przychodzą do Maryi.
Diecezja Świdnicka po raz pierwszy w swojej historii stanie się odbiciem Jasnej Góry. To właśnie przez nasz Kościół lokalny przejdzie Maryja w znaku Ikony Jasnogórskiej. Od 26 sierpnia 2026 r. do 24 kwietnia 2027 r. znajdzie się w każdej parafii i nawiedzi każdy dom życia konsekrowanego. Matka Boża nie ominie żadnego z miejsc, w którym na co dzień doświadczamy wiary, zwątpienia, a może nawet niewiary. Będzie można być z Czarną Madonną twarzą w twarz. Być może, w chwili, gdy czytasz te słowa, Maryja już jest i mówi do mnie, do ciebie: „Jestem”.
Piękno…
Maryja, Cała Piękna, przypomina nam, że piękno jest powołaniem. Greckie słowo na określenie piękna – „kalon”, swoim dźwiękiem jak echo przywołuje czasownik „kalein”, to znaczy „powołać, być powołanym”. Istnieje zatem nierozerwalny związek między pięknem a powołaniem. Jesteśmy bowiem, Maryjo, jak Ty powołani, aby być piękni, nie trochę, nie jakby w części. Cali piękni! Ojciec wybrał nas w Synu przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem” (Ef 1,4).
Tak, 7 sierpnia 2026 r., o Maryi podczas Apelu Jasnogórskiego mówił biskup świdnicki Marek Mendyk. Gdy wsłuchać się lub wczytać w te słowa, odnaleźć w nich można skoncentrowane przesłanie adresowane do każdego, kto pragnie posiąść zdolność życiowego nawigowania. Celem człowieka nie jest bowiem szarość przeciętności, lecz blask niezwykłości.
To Maryja okazuje się być „Cała Piękna” będąc człowiekiem, jak każda i każdy z nas. Piękno ducha, piękno myśli i piękno czynu są osiągalne, mogą być twoim i moim udziałem. To jest nasze pierwsze powołanie.
Wolność…
Biskup Marek Mendyk, także na Jasnej Górze, ale 8 sierpnia 2026 r., zwierzał się przed Maryją z doświadczeń, które nie są obce żadnemu człowiekowi. Jednocześnie wypowiadał słowa nadziei, która jest tą siłą, jaka unosi nas ku światłu, gdy wszystko wydaje się ciągnąć w mroczny dół.
Stając przed Obliczem Matki, zrzucamy z serca ciężar niepewności o jutro, lęku przed chorobą, samotnością czy trudnymi decyzjami. Ona, która sama kroczyła drogą pełną tajemnic i pytań, doskonale rozumie nasz niepokój o los bliskich i wyzwania, z jakimi mierzymy się każdego dnia. W Jej cichym i pełnym miłości spojrzeniu odnajdujemy zapewnienie, że żaden nasz okruch cierpienia nie pozostaje niezauważony. Oddając w Jej matczyne dłonie wszystkie nasze plany, nadzieje i słabości, zyskujemy wewnętrzny pokój oraz siłę, by z wiarą i odwagą iść naprzód, gotowi przyjąć to, co przyniesie kolejny dzień. Światło w poszukiwaniu nadziei zawsze niesie słowo Boże. Przychodzi ono do nas w wydarzeniu Kany Galilejskiej. Tam Maryja okazuje się prawdziwie Matką nadziei. Zauważmy: Maryja nie prosi Jezusa o cud. Niczego Mu nie narzuca. Niczego na Nim nie wymusza. (…) Zawierza mu całą sytuację i oddaje ją w ręce Jezusa.
Wolność jest dla każdego człowieka kluczową wartością. Drugim imieniem wolności, gdy traktuje się ją z wiarą, jest zawierzenie. Do ufności Maryja przekonuje całą Swoją obecnością w historii Zbawienia zapisanej w Piśmie Świętym i odczytywanej w Tradycji. Maryja nakłania do powierzenia się Panu Bogu kolejne pokolenia klęczące przed Jej częstochowskim wizerunkiem i każdym innym w Polsce czy na świecie, gdzie lęk przed zniewoleniem, gdzie ciężar cierpienia, gdzie balast grzechu i zła sprawiają, iż człowiek tęskni do wolności.
Wiara…
Podczas zwiastowania decydujące było nie to, że Maryja zrozumie słowa anioła, ale to, czy je przyjmie. Maryja nic nie rozumiała z mowy Archanioła Gabriela. Nie mogła rozumieć. Ludzka myśl nie jest w stanie objąć i przeniknąć tajemnicy. Mogła jedynie uwierzyć lub nie. Maryja uwierzyła! Przyjęła niezrozumiałe słowo, opierając się na słowie. Na jakim słowie? Uwierzyła, że dla Boga „nie ma nic niemożliwego”. Choć po ludzku była zmieszana i przestraszona, uchwyciła się Słowa od Boga. Przyjąć słowo oznacza „uchwycić się” słowa, wierząc, że Bóg spełni swoją obietnicę. Maryja całą sobą tęskni i wierzy, że stanie się tak, jak powiedział anioł. I nie może doczekać się chwili, aż się to spełni. Nie tylko przyjmuje Słowo. Ona modli się o jego spełnienie.
Te słowa biskup Marek Mendyk skierował 15 sierpnia 2026 r. w Sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary w Bardzie do uczestniczek Pielgrzymki Kobiet. Warto jednak zauważyć, że tam byli również mężczyźni. Katecheza o wierze zasługuje na szczególną uwagę, bo od wiary lub na jej braku oparta jest metoda życia każdego człowieka i to niezależnie od płci, wieku, społecznego statusu czy życiowej kondycji.
Wiara bierze się ze słuchania i jest łaską – to najczęściej wymieniane źródła stanu, w którym człowiek odnajduje i doświadcza obecności Pana Boga i tym rodzajem poznania prawdy inspiruje się dokonując życiowych wyborów. Brzmieć to może w sposób nieco skomplikowany, ale wystarczy spojrzeć na Maryję, aby przekonać się, że wystarczy „uchwycić się” Słowa i modlić się. Wiem osobiście jakie to trudne i jak często trzeba wracać tam, gdzie Słowo jest obecnością.
Miłość…
Gdy otrzymujesz list – tradycyjny w kopercie, elektroniczny na ekranie, list zwykły, polecony, list od kogoś bliskiego albo list od szanowanej osoby – czytasz go. Starasz się podjąć zawarte w nim przesłanie, aby na nie odpowiedzieć. Możesz też list zbagatelizować, nie otworzyć koperty czy e-maila. Nie przeczytasz go, nie poznasz jego treści i nie odpowiesz temu, kto do ciebie napisał. Listy warto czytać…
W Maryi odnajduje swój obraz każdy uczeń, który pragnie słuchać i przyjmować słowo Jezusa. Podejmuje zaproszenie do obecności we wspólnocie Kościoła wypowiadając słowa: „Jestem, pamiętam, czuwam”. Wchodzi na drogę trwałego zakorzenienia w wierze. Ufając w „moc przekonującą Miłości” (por. Flp 2,1) na wzór Maryi, postępuje każdego dnia na drodze zbawienia osobiście oraz w życiu społecznym.
Tak napisał biskup Marek Mendyk w Liście zatytułowanym „Zapraszajmy Maryję do domu naszych serc!”. Dokument poprzedzający peregrynację Ikony Jasnogórskiej przez Diecezję Świdnicką nosi datę 15 sierpnia 2026 r. Można go w całości przeczytać lub usłyszeć. Jest przejrzystym przesłaniem adresowanym najpierw do diecezjan, ale także do osób szczerze poszukujących sensu w życiu społecznym. Katolik nazwie to świadectwem, ktoś wątpiący czy poszukujący może określi to jako odpowiedzialność, ale wektor jest jeden.
Nic tak bowiem nie porusza ludzkiego umysłu i wrażliwości, jak miłość lub… jej niedostatek. Inspirując się miłością zdolni jesteśmy zmieniać siebie i świat ku dobru. Nie trzeba mówić, co dzieje się, gdy człowiek kieruje się nienawiścią. Maryja niesie „moc przekonującą Miłości” i chcemy tej mocy ulec bezgranicznie. I chcemy do tej mocy przekonywać siebie wzajemnie, ale też każdego człowieka, który do miłości tęskni, bo Bóg jest Miłością.
Tekst dedykowany dla serwisu wAkcji.24.pl
