KOTOWICZ.pl
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
KOTOWICZ.pl
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
Home Zapiski

Pozwolić się objąć Temu, który kocha

admin Dodane przez admin
20/09/2017
w Zapiski
0
Udostępnij na FacebookUdostępnij na Twitter

Głęboko oddycham. Bioklimat odczuwany zmysłami idzie w parze z mikroklimatem dla duszy. To ożywcze misterium miejsca.

Sokołowsko jest szczególnym zakątkiem naszego regionu. Miasteczko (choć administracyjnie to wieś) położone w topograficznej i komunikacyjnej niszy tym właśnie czynnikom zawdzięcza niezwykłą atmosferę. Nie chcę tu wkraczać w domenę funkcjonowania Sokołowska pod względem społecznym, kulturalnym czy gospodarczym. Nie mam dość wiedzy na ten temat i widząc pozytywne zmiany wizerunkowe nie zapominam o tym, iż podobnie jak w wielu dolnośląskich miejscowościach, potrzeba jeszcze olbrzymiego wysiłku i mnóstwa nakładów, by ten obraz był lepszy. Chcę w tym miejscu zapisać zupełnie inny rodzaj wrażeń, jakich tu doznaję.

Nie bywam w Sokołowsku codziennie, ale na tyle często, aby już móc odczytywać poprzez sferę materialną jego niewidzialną aurę. Jeśli przyjąć, że Sokołowsko jest zakątkiem na mapie regionu, to magnetycznie działają na mnie zakątki tego zakątka. Ile razy spaceruję na przykład przy stawikach w pobliżu ulicy Parkowej, tyle razy odnoszę wrażenie, że nurkuję w zupełnie innym świecie. Nie dość, że jest cicho, to jeszcze wilgotność powietrza, sosnowy zapach drzew i jakby inna temperatura powietrza utrzymująca się w tym obrębie, czynią niemal cuda. To swoista kapsuła, z której nie chce się wychodzić.

W tej samej okolicy jest jeszcze jedna perła. To maleńka cerkiew prawosławna Świętego Archanioła Michała. Powstała ponad 110 lat temu z zamysłem sprawowania tu posługi dla licznie przybywających do Sokołowska kuracjusz wyznania prawosławnego. W czasie wojny świątynia została rozgrabiona, a po wojnie dewastowano ją. Przez jakiś czas była nawet (!) kostnicą dla miejscowej placówki służby zdrowia, potem domkiem letniskowym. W latach 90. minionego wieku władze Cerkwi odzyskały prawa do niej i przywróciły ją dla kultu. Na początku XXI w. kościółek odzyskał piękno – zarówno wnętrze, jak i jego filigranowa bryła zostały z pietyzmem odnowione i wyposażone. Dzisiaj miałem szczęście wejść do środka (nie zawsze udaje mi się trafić na czas, gdy jest na miejscu ktoś z gospodarzy miejscowej parafii). Spotkałem bowiem brata Łukasza, który umożliwił mi chwilę modlitwy w nawie i mogłem ucałować ikonę ułożoną na anałojczyku. Za każdym razem, będąc wewnątrz tej cerkwi, nie mogę się nasycić wspaniałym wizerunkiem Chrystusa zmartwychwstałego na sklepieniu kopuły. Chrystus w białej szacie, emanujący nieskończoną mocą, wychodzi z piekieł i trzyma za ręce dwoje ludzi: Ewę i Adama. Czy można wyobrazić sobie bardziej czytelny symbol tego, czym jest zmartwychwstanie następujące po odkupieńczej śmierci na Krzyżu? Brat Łukasz taktownie milczał tak długo, jak tego potrzebowałem. Chyba dostrzegł, że wpatrywałem się w ten obraz, bo gdy przerwałem ciszę chcąc podziękować za gościnność, starał się wygłosić naprędce ułożone świadectwo. Choć wcześniej wyjaśniłem, że jestem katolikiem, nie było między nami cienia braku wzajemnego rozumienia duchowej energii płynącej z miejsca, w jakim przebywaliśmy. Wychodząc z półmroku panującego w cerkiewce na otaczającą ją, pełną zieleni, nasłonecznioną przestrzeń, doznałem przez chwilę czegoś niezwykłego. Przeszło mi przez myśl, że…

Nie warto nigdzie skręcać, trzeba posuwać się do przodu. Dobrze jest raz na jakiś czas zanurzyć w na co dzień niedostępnej sferze nie tylko po to, by oderwać się od zawrotności i przewrotności świata. Nie myślę tu o ucieczce od świata, lecz o pewnym rodzaju odosobnienia. I pozwolić się objąć Temu, który kocha, by doznać i dać się przeniknąć ciepłem, słodyczą i pięknem, jakie z miłości daj nam. Gdy nadchodzi chwila powrotu – wynurzenia się, wówczas myśli i uczucia są bliższe sobie. Może na chwilkę lekko mrużymy oczy i owiewa nas chłodniejsze powietrze, to wnętrze jest odnowione. Jesteśmy zdolni do tego, by dalej iść.

Tagi: wiara

Podobne Posty

I Bóg I honor I Ojczyzna
Zapiski

I Bóg. I honor. I Ojczyzna.

11/11/2026
Dies irae
Zapiski

Dies irae

02/11/2026
Koniec historii czy historia bez końca
Zapiski

Koniec historii czy historia bez końca?

07/10/2026
Następny artykuł

Palimpsest

Zoom na Miłość

Dwa miasta (1)

Social Media

Polecane

Metropolia dobrego światła

Metropolia dobrego światła

3 lata temu
Przedwiośnie zielone jak skrawek

Przedwiośnie zielone jak skrawek nieba niebieskiego

2 lata temu

Na co stawia pan burmistrz?

9 lat temu
W ostatnich godzinach

„W ostatnich godzinach, które dzielą to miasto od rozpoczęcia Paschy”

4 lata temu

Instagram

Jego królestwo jest władztwem nad sobą, a nie n Jego królestwo jest władztwem nad sobą, a nie nad innymi. Panuje absolutnie nie odbierając nikomu grama wolności. Jego władanie jest dalece bardziej oddaniem, niż przyjmowaniem. Jego wzniosłość postrzegana jest jako totalna klęska. Jego uniżenie sprawia, że podnosimy wzrok. Słowa, jakie wypowiada sięgają głębiej, niż zmysł naszego słuchu. Każdy z czynów, nawet najmniejszy Jego gest, wyraża więcej, niż opisujące je frazy. Jego przyjście wyznaczyło bieg czasu kalendarzowego ery, jaką nazywamy naszą. Gdy „wykonało się” okazało się, że zaczęło się nowe i wieczne trwanie. Jest z nami wszędzie tam, gdzie gromadzimy się w Imię Jego. Król Wszechświata. Nasz. Mój. Jezus Chrystus.
#christusregnat #christusvincit #christusimperat #chrystuskról
Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gd Gdy wchodzisz do katedry, aby pomodlić się, i gdy wychodzisz, na wyciągnięcie rąk są (odtworzone) insygnia koronacyjne Polski. Uświadamiasz sobie wszystkie wady demokracji i przypominasz sobie, że Polska była wielka, gdy była królestwem. Zasługuje na przemyślenie…
#Polska #królestwo #monarchia #ojczyzna #arystokracja
Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, t Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości ani prawa do przyszłości.
(Józef Piłsudski)
#rzeczpospolitapolska #Polska #niepodległa #wolna #ojczyzna
12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy 12 godzin w drodze: modlitwa, świadectwo, rozmowy, refleksje, plany. To była niedziela dla dzieła we wspólnocie i doświadczenie wspólnoty dzieła. 
#paxchristi #grupamedialnalogos #diecezjaświdnicka #mediakatolickie #kościół
Rano… Południe… Wieczór… Początek… Dro Rano… Południe… Wieczór… 
Początek… Droga… Cel… 
Plan… Rzeczywistość… Horyzont… 

#niebo #dzień #noc #deogratias
Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po li Tam i z powrotem na mapie, ale tak naprawdę po linii czasu nieustannie przed siebie - ku celowi, o którym wciąż mało wiem(y), którego magnetyzm uznaję(emy) wiarą. Może dlatego coraz szybciej i tam, dokąd prowadzą drogi wytyczone przez innych (J 21,18)
#drogi #podróżowanie #wiedza #wiara #cel

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

Tematy

#miasto2_0 2061 ANEKS biznes Bliżej Słowa dialog kobieta kultura media patriotyzm polityka refleksje rodzina rozwój społeczność synod w drodze wiara wieś
Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki

Popularne

I Bóg I honor I Ojczyzna
Zapiski

I Bóg. I honor. I Ojczyzna.

Dodane przez KK
11/11/2026
0

Jeśli komuś wydaje się, że zaburzanie pamięci lub wykoślawianie percepcji świata stwarza przesłankę do tworzenia radykalnie innego...

Czy unikniemy dnia

Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło?

10/11/2026
Różne dźwięki jedna melodia

Różne dźwięki, jedna melodia

06/11/2026
Sowiecka hydra

Sowiecka hydra

04/11/2026
Dies irae

Dies irae

02/11/2026

Ostatnie wpisy

  • I Bóg. I honor. I Ojczyzna. 11/11/2026
  • Czy unikniemy dnia, w którym ostatni zgaszą światło? 10/11/2026
  • Różne dźwięki, jedna melodia 06/11/2026

Kategorie

  • Fakty
  • Kalendarz
  • Polityka
  • Zapiski

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.

Brak wyników
Pokaż wszystkie wyniki
  • Zapiski
  • Fakty
  • Polityka
  • Kalendarz

© 2004 - 2023 Kotowicz.pl - myśl | kultura | polityka | patriotyzm | wiara.